„Układy ciała w rzeczywistości nie istnieją. Nigdy nie da się określić, gdzie jeden układ się kończy, a zaczyna następny. Ciało funkcjonuje jako całość i powinniśmy próbować je zrozumieć tylko jako całość.”
Prof. Erich Blechschmidt

Czym jest osteopatia?

Osteopatia jest gałęzią medycyny, powstała w 1874 roku za sprawą dr Andrew Taylora Stilla (1828-1917), lekarza, który nie mógł wyleczyć swoich pacjentów medycyną klasyczną, a znalazł sposób, jak za pomocą swoich rąk skutecznie doprowadzić ich do zdrowia. W 1892 założył pierwszą szkołę osteopatii American School of Osteopathy.

Medycyna osteopatyczna to uznany i popularny sposób leczenia w USA i Europie Zachodniej. W Polsce metoda ta z roku na rok zyskuje na popularności. Osteopatą może zostać wyłącznie lekarz lub fizjoterapeuta, który ukończy 5-letnie studia medycyny osteopatycznej oraz zda egzamin kliniczny. Po spełnieniu tych wymogów oraz po złożeniu i pozytywnym obronieniu pracy dyplomowej osteopata otrzymuje tytuł D.O. – Dyplomowanego Osteopaty.

Osteopatia to leczenie podstaw zachorowania, ale również profilaktyka. Szukam więc przyczyny choroby, a nie zajmuję się tłumieniem jej objawów. Wymaga to ode mnie dogłębnej znajomości anatomii i fizjologii człowieka, czyli podstaw medycyny klasycznej. Zawód osteopaty wymaga ciągłego podnoszenia swoich kwalifikacji zawodowych.

W osteopatii człowieka traktuje się holistycznie jako jedność ciała i umysłu, a zachodzące w nim procesy są wzajemnie powiązane na płaszczyźnie strukturalnej oraz psychicznej.

dr Andrew Taylor Still

Do podstawowych założeń osteopatii należą:

Ciało ludzkie traktowane jest jako całość

Organizm ma zdolność do samoregulacji.

Przepływ płynów w ciele jest najważniejszy.

Struktura i funkcja w ciele wzajemnie się przenikają

Osteopatia to metoda, która pozwala nie tylko na leczenie bólu ostrego lub przewlekłego, ale stosowana profilaktycznie zapobiega również powstawaniu choroby. Na powstawanie dolegliwości wpływ ma przede wszystkim styl życia, dieta, stres psychiczny, jakość wody i powietrza, wszelkie przebyte wcześniej zachorowania i urazy, przeciążenia statyczne poprzez wymuszoną pozycję ciała podczas pracy, źle dobrana aktywność fizyczna lub urazy sportowe. W ciele mogą być zapisane wszystkie przebyte choroby, które zmniejszają możliwości samoleczenia. Wspomagając miejsca o zmniejszonej odporności, uruchamiając ruch w tkankach, osteopata wspomaga proces leczenia.

Metody leczenia dobierane są indywidualnie do każdego pacjenta. Po przeprowadzeniu wywiadu, obejrzeniu sylwetki pacjenta, przeprowadza się podstawowe badanie osteopatyczne – palpację (badanie dotykiem jakości tkanek) oraz wykonuje się specyficzne testy kliniczne. Leczenie i zapobieganie powstawaniu choroby polega na wprowadzaniu ruchu i stworzeniu w tkankach przestrzeni, tak aby włączyć do pracy naturalne mechanizmy leczenia, które uruchamiane są przez ciało na skutek działania terapeuty. W ten sposób do ciała powraca harmonia. Dzięki temu organizm potrafi sam poradzić sobie z powrotem do zdrowia.